De dag van de scheiding, wie verzint dat?

Marie-Chantal Hoppenbrouwers

Het was op 10 september de dag van de scheiding, en daar heb ik als scheidingscoach niks mee gedaan.

Raar, zul je misschien denken maar ik ben ervan overtuigd dat er niet alleen op die dag aandacht moet zijn voor zo’n heftige en allesbepalende gebeurtenis in je leven. 

Als je het meegemaakt hebt gaat er geen dag voorbij dat je er op de 1 of andere manier mee geconfronteerd wordt. Op het schoolplein, door een opmerking van je kinderen, langs het voetbalveld, als je alleen naar een feest je moet, ga zo maar door. 

Maar ja, aangezien er een dag voor van alles is in Nederland (zelfs in januari ‘De dag van je ex’ …) is er ook een dag van de scheiding. Waarom deze dag in september vraag je je misschien af; omdat op een vrijdag in september in het jaar 1796 de eerste scheiding in Nederland werd uitgesproken. 

Het is een heel actueel onderwerp omdat de scheidingscijfers in Nederland alsmaar blijven stijgen. Zaten we een aantal jaar geleden op 1 op de 3 huwelijken die uit elkaar gaan, zitten we nu al op 40%.

Dus als je in een willekeurig klas met kinderen navraag doet, stel dat het er 30 zijn, dan zijn bij 12 kinderen de ouders uit elkaar. Ik vind het altijd confronterend om het zo in ‘kinderen van gescheiden ouders’ uitgedrukt te zien. 

Dat is echt veel, maar ook het nieuwe normaal.

Het is goed om je te beseffen, dat je als gescheiden vrouw helemaal niet meer de uitzondering bent.

Én dat je het niet zo direct kunt koppelen aan falen. Want dat zou betekenen dat al die stellen niet hun best gedaan hebben, of er niet hard genoeg aan gewerkt hebben, wat vaak het oordeel is van mensen die het zelf (nog) niet hebben meegemaakt.

En ja, ik was er daar 1 van.

Oeeeh, wat was ik oordelend over mensen die ‘het niet gered hadden’. Ik was de eerste die riep; “Tja, trouwen is een werkwoord, je moet blijvend aan je relatie sleutelen”.

Een andere mening die ik hierover had was dat ik vond dat mensen te makkelijk uit elkaar gingen. 

Want ik hoorde ze zo vaak zeggen: “Als ik achteraf had geweten wat het allemaal zou betekenen en wat een ellende het brengt had ik het misschien niet gedaan”

Ja inderdaad, dacht ik dan, je had er langer over na moeten denken.

Maar zo werkt het helemaal niet.

Want een scheiding komt helemaal niet plotseling. 

Een relatiebreuk begint al in iemands hoofd.

Ik zie het nu bij een dochter van mijn vriendin. Ze heeft een relatie van 5 jaar en had al een tijd het idee dat ze haar vleugels veel meer wil uitslaan. Terwijl haar vriend al een vaste baan heeft, al samenwonende vrienden heeft en dus in een andere levensfase zit. 

In haar hoofd was ze al een hele tijd bezig met twijfelen, voordat ze het met hem besprak.

‘Is dit het nou?’ 

‘Ik ben pas 23, blijf ik dan voor de rest van mijn leven bij hem?’ 

‘Wil ik niet eerst nog meer proeven van het leven als single? 

Herken je dat?

Op het moment dat je dit soort twijfels, of andere weifelingen, gaat bespreken met je partner ben jij al stappen verder dan hij is. Want het is vaak heel lastig om te bepalen wanneer je dit voor het eerst gaat uitspreken.

En als je het uitspreekt is het zo echt. Terwijl wanneer het nog veilig in jouw hoofd zit, hoeft niemand er nog wat mee, ook jijzelf niet.

Makkelijk uit elkaar gaan is dus echt te kort door de bocht. Zeker als er kinderen in het huwelijk zijn. Dan ga je niet over 1 nacht ijs. 

Mijn ex-genoot was ook al maanden in zijn hoofd ‘bezig’ voordat hij aan mij vertelde dat hij twijfels had over ons huwelijk.

Hij voelde dat hij verliefd aan het worden was op een ander. Stopte dat weer weg en dacht, dat gebeurt weleens. Maar het bleef maar sluimeren en op een gegeven moment werd die verliefdheid beantwoord.

En zo begon het balletje van twijfel te rollen en werd steeds groter en groter, totdat hij niet meer kon verbergen.

Voor mij kwam het als donderslag bij heldere hemel op dat moment. Maar als ik er achteraf op terugkijk wist ik diep van binnen best dat het niet goed ging. Maar ik wilde er niet aan.

Zolang ik het weg stopte was het er niet. En dat was precies wat hij ook deed. En zo hielden we elkaar een lange tijd voor de gek.

Daarna hebben we er nog 9 maanden over gedaan om echt uit elkaar te gaan. Dat was voor mijn gevoel te snel, maar hij liep al maanden op mij voor.  

Voor hem was het gevoel dat het echt ‘op was’ al zolang aanwezig dat hij niet anders meer kon dan weggaan.

Scheiden doet niemand lichtzinnig

Je weet hoe ongelofelijk veel pijn je je kinderen daarmee doet. Dat is de ‘worst case scenario’ voor hen. Geen enkel kind is blij als zijn ouders uit elkaar gaan, tenzij het gaat over oudere kinderen die elke dag tussen twee vechtende ouders staan.

Dus laten we met meer compassie kijken naar gescheiden mensen, want ze lijden er allemaal onder, zowel degene die ‘verlaten’ is als degene die het initiatief nam om weg te gaan. 

En daar ben jij er 1 van.  Dus mijn pleidooi is eigenlijk, kijk met compassie naar jezelf. Stop met jezelf veroordelen, jezelf de schuld te geven, en je ervoor te schamen want je bent in goed gezelschap.

Samengestelde gezinnen

De maatschappij is nog niet zover maar het ouderwetse gezinsmodel gaat op de schop. Er zijn al zoveel voorbeelden van allerlei soorten samengestelde gezinnen. 

Het liefdesideaal was altijd ‘tot de dood ons scheidt’, maar dat is achterhaald. Er is zoveel meer te halen en zoveel meer bereik dat 1 grote liefde voor een heel leven misschien niet meer is waar we naar moeten streven. Zeker nu we ook allemaal zoveel ouder worden.

Hoe mooi is het als je meerdere grote liefdes in je leven ontmoet? 

Het feit dat ik gescheiden ben doet niets af aan de liefde die ik ooit voelde voor mijn ex-genoot, en van waaruit onze kinderen geboren zijn. Dat is wat ik mijn dochters altijd voorhoud; ze zijn uit liefde in ons leven gekomen en dat verandert nooit meer.

Ook niet nu wij allebei gelukkig zijn met iemand anders en dat nu voelt als ‘onze grote liefde’.

Zelfliefde

Dus zie je zelf niet als een loser wiens huwelijk het niet gered heeft. Jij weet wat eraan vooraf is gegaan. Blijf liefdevol naar jezelf en je ex-genoot.

Vind je dat lastig en loop je met veel schuld en schaamte rond, weet dan dat de lijnen open staan. Niemand zou hier in haar eentje mee moeten worstelen.

Je kunt altijd een vrijblijvende Spit-it-out-sessie bij me boeken.

Of klik op deze LINK. Dan kom je rechtstreeks in mijn agenda en zie je meteen welke plekjes nog vrij zijn.

Ik zie je graag aan de andere kant van Zoom of Skype.

Liefs Marie-Chantal